Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/23651 K.2025/15565

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılanın sanığı telefonla arayarak satın aldığı keçiyi evine getirmesi için anlaşarak sanığın hesabına da yakıt masrafı olarak para gönderdiği, sanığın da keçiyi katılana teslim etmediğinin iddia edildiği olayda, sanıkla katılan arasında hizmet ilişkisi veya sözleşme ilişkisi olmadığının anlaşılması karşısında; suçun sübutu halinde, katılana karşı 5237 sayılı TCK'nın 155/1 inci maddesi kapsamında yer alan güveni kötüye kullanma suçuna temas ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Değişen suç vasfı itibarıyla;

Sanığa yüklenen “güveni kötüye kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan, sanığın sorgusunun yapıldığı 09.04.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılanın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;