Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/23970 K.2026/167

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Şikâyetçinin kullandığı cep telefonuna ilişkin faturaları ödemek için sürekli sanığa ait ... bayiine gittiği, sanığın ise kendisinden yaşlı olduğu için "bir daha yorulma" diyerek her defasında iki aylık fatura bedeli tahsil ettiğini ancak 2015 yılı ağustos ayında hem Ağustos hem de Eylül ayının fatura bedelini kendisinden tahsil etmesine rağmen fatura ödenmediği için hattının kapatıldığı, sanığın bayiliğinin ise 2015 yılının Temmuz ayında iptal edildiği halde elden tahsilatlar yaparak makbuz kestiğinin tespit edildiği,

sanığın da savunmasında özetle zaman zaman kredi kartlarının limiti dolu olduğundan müşterilerden fatura bedeli olan nakit parayı almasına rağmen ödemeleri aynı gün gerçekleştiremediğini, kartların limitleri açıldığında müşterilerin ödemelerini yaptığını beyan ettiği,

buna göre sanığın eyleminin ... ile olan hizmet ilişkisinin sona ermesinden sonra tahsilatta bulunmuş olması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğundan şikayete tabi olmayan 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.