Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/243 K.2022/3371

Katılan vekilinin temyiz isteminin katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi talebine yönelik olup bu taleple sınırlı olarak, sanık müdafisinin temyiz isteminin ise esasa ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 204/1, 43, maddeleri gereğince belirlenen "2 yıl 6 ay" hapis cezası üzerinden, TCK'nin 62/1. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapılırken ''2 yıl 1 ay'' hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak ''1 yıl 13 ay'' hapis cezasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddine; ancak:

Sanığın mahkumiyetine karar verildiği halde, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet hükmolunmaması,