Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/24357 K.2024/6686

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Malatya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2014/227 Esas, 2016/298 Karar sayılı kararı ile; Sanık ... hakkında güveni kötüye kullanma suçundan beraat kararı, Sanık ... hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 52 nci maddeleri uyarınca, 1 yıl hapis 8.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'in temyiz istemi, cezayı haksız bulduğuna, temyiz etmek istediğine, katılan vekilinin temyiz istemi sanık ... hakkında verilen beraat kararının yanlış olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkların katılana ait işyerinden sandalye ve masa kiralamaları, süre sonunda eşyaları getirmedikleri gibi bedelini de ödemeden hakkında ek KYOK verilen üçüncü kişiye satmaları biçimindeki eylemleri nedeniyle haklarında kamu davası açılmıştır.

2. Sanık ...'ın, diğer sanığın yardım istemesi nedeniyle yükleme işine yardım ettiğini, eylemden haberinin olmadığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği, sanık ...'in söz konusu malları satın aldığını, bedelin bir kısmını ödediğini, kalanı ödeyemediğini, buna ilişkin sözleşme sunabileceğini beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği, katılanın sanıklardan birinin müşteri gibi diğerinin nakliyeci gibi davranarak düğün ve cenaze için malzeme kiraladıklarını, geri getirmediklerini beyan ettiği, sanık ...'in sunmuş olduğu alım satım sözleşmesi başlıklı belgenin bilirkişi incelmesinde katılan ve sanık adına atılan imzaların bu kişilere ait olmadığının bildirildiği, tanıkların eşyaların yüklenmesini gördüklerini beyan ettikleri anlaşılmıştır.

3. Mahkeme tarafından sanık savunmaları, katılanın beyanı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre temyize konu kararlar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

1. Sanığın diğer sanık ile fikir birliği içinde katılana ait işyerinden kiraladıkları sandalye ve masaların kira bedelini ödemedikleri ve bu malzemeleri geri getirmeyip bir başkasına sattıkları, katılanın sanıklardan biri müşteri, diğeri de nakliyeci gibi davranıyordu biçimindeki beyanı, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sabit olduğu anlaşılmakla, sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanığa yüklenen üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren güveni kötüye kullanma suçundan dolayı kurulan hükümden sonra;

a. 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince anılan suçun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması,

b. 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması hususları nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiştir.

2. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Sanığa yüklenen üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren güveni kötüye kullanma suçundan dolayı kurulan hükümden sonra;

a. 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince anılan suçun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması,

b. 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması hususları nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle Malatya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2014/227 Esas, 2016/298 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, sanık ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,