Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/24823 K.2023/342

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.05.2015 tarihli ve 2013/610 Esas, 2015/382 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun 157 inci maddesinin birinci fıkrası 52 nci maddesi ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 1'... yıl hapis ve 100'... TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.05.2015 tarihli ve 2013/610 Esas, 2015/382 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 30.11.2017 tarihli ve 2017/22963 Esas, 2017/25541 Karar sayılı kararı ile "eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2017 tarihli ve 2017/1001 Esas, 2017/942 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyularak görevsizlik kararı verilmiştir.

4. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.04.2019 tarihli ve 2018/1062 Esas, 2019/273 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun 157 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 1'... yıl hapis ve 100'... TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22.....2020 tarihli ve 2020/38485 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daire'ye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'in temyiz isteği; hükmü temyiz etmek istediğine, Sanık ...'in temyiz isteği, sunduğu emsal nitelikteki beraat kararlarının dikkate alınmadığına, Sanık ...'ın temyiz isteği, suç tarihinde cezaevinde olduğu halde ceza verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1- Araç içerisinde yakalanan sanıkların üzerlerinde ve araç içerisinde birçok kişiye karşı dolandırıcılık suçu işlenmesinde kullanılan sim kartları ile değişik IMEI numaralı cep telefonlarının ele geçtiği, katılan ...'a kendilerini emniyet mensubu olarak tanıtıp banka hesabının başka şahıs tarafından kullanıldığını söyleyerek verdikleri hesap numarasına 2.000,00 TL para yatırmasını sağlamakta kullanılan 0531 ... ... 39 numaralı GSM hattının kullanıldığı cep telefonunun da ...'ın üzerinde ele geçirildiği iddia ve kabul olunarak sanıkların dolandırıcılık suçundan cezalandırılmalarına karar verildiği anlaşılmıştır.

2- Sanık ... ve ... sorgularında; olay tarihinde Şanlıurfa'ya gitmek için ...'ın aracına tesadüfen bindiklerini, üzerlerinde bulunan telefonların da herhangi bir suçta kullanılmadığını, kimseyi telefonla arayıp dolandırmadıklarını beyan etmişlerdir.

3- Sanık ... sorgusunda; 12.02.2011 suç tarihinde cezaevinde bulunduğunu, kimseyi telefonla arayıp dolandırmadığını beyan etmiştir.

4- Sanık ...'ın 17.12.2010 ve 14.03.2011 tarihleri arasında Şanlıurfa E Tipi Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunduğu anlaşılmıştır.

5- Dosyada mevcut onaysız fotokopi olan araştırma tutanağı başlıklı belgede, katılan ...'ın aramakta kullanılan 0531 ... ... 39 numaralı GSM hattının takılı olduğu cep telefonunun 26.09.2011 tarihinde sanık ...'ın üzerinde ele geçirildiği belirtilmiştir.

6- Katılana parayı yatırması için verilen hesap numarasının Yasin ... isimli şahsa ait olup 12.02.2011 tarihinde katılan tarafından yatırılan paranın aynı tarihte ... ve Belediye ATM'lerinden çekildiği ilgili bankanın cevabi müzekkeresinden anlaşılmıştır.

7- Yasin ... isimli şahsın hiçbir aşamada bilgi ve görgüsüne başvurulmamıştır.

IV. GEREKÇE

Dolandırıcılıkta kullanılan [TELEFON] numaralı GSM hattının takılı olduğu cep telefonunun 26.09.2011 tarihinde sanık ...'ın üzerinde ele geçirilmesi, sanıklar ... ve ...'in 26.09.2011 tarihinde sanık ...'ın yanında olmakla birlikte ...'ın üzerinde ele geçen telefonla ve dolandırıcılık suçuyla ilgilerinin bulunmadığını beyan ederek yüklenen suçu kabul etmemeleri, telefon üzerinde ele geçirilmesine rağmen sanık ...'ın 12.02.2011 suç tarihinde ceza infaz kurumunda tutuklu olarak bulunması ve suçu kabul etmemesi, paranın yatırıldığı hesap sahibi olan Yasin ... isimli şahsın araştırılarak olaya ilişkin bilgi ve görgüsünün tespit edilmemesi,

dosya içerisinde bulunan ve başka bir soruşturma evrakından ayrıldığı anlaşılan 26.09.2011 tarihli araştırma tutanağı başlıklı belgenin onaysız fotokopi olması, aslı ya da onaylı suretleri getirtilip dosya içerisine konmadan hükme esas alınması, 26.09.2011 tarihinde sanık ...'ın yanında bulunup suçu kabul etmeyen sanıklar ... ve ... ile 26.09.2011 tarihinde telefon üzerinde ele geçirilmesine rağmen suç tarihinde ceza infaz kurumunda bulunan sanık ...'ın, münhasıran işbu davaya konu ...'a yönelik dolandırıcılık eylemine ne şekilde iştirak ettiklerine ilişkin mevcut delillerin her bir sanık yönünden ayrı ayrı tartışılması ve değerlendirilmesi,

hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsîleştirilmesi gerekirken yetersiz gerekçe ile hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.04.2019 tarihli ve 2018/1062 Esas, 2019/273 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,