Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/25126 K.2026/105

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılanın sanıklarla kendisine ait iki hasarlı aracın tamirinin yapılmasının ardından üstüne para verilmesi şeklinde sözlü olarak anlaştıkları ve aracın sanayi bölgesinde bir tamirciye bırakıldığı, araçların sanıklar tarafından tamirciden alındığı ve fakat katılana para verilmediği gibi araçların da tesliminin yapılmadığı iddia olunan olayda, tarafların arasında alım satım ilişkisinden kaynaklı bir emanet ilişkisi bulunduğu, bir hizmet ilişkisi olmadığı,

eylemin sübutu halinde TCK 155/1.maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunun oluşacağı ve bu suçun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıkların en son sorgusunun yapıldığı 18.03.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılanın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;

ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,