Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/25218 K.2024/5567

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2013/821 Esas ve 2014/948 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis 1.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2013/821 Esas ve 2014/948 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 06.07.2017 tarihli ve 2017/18217 Esas, 2017/17705 Karar sayılı kararı ile sanığa yüklenen basit dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma sonrası, Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2015 tarihli ve 2017/1085 Esas ve 2019/920 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis 1.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, müştekinin zararını karşılamak istediğini ve lehe olan maddelerden faydalanmak istediğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihinde 1997 doğumlu katılanın olay günü saat 17.00 sularında köye gitmek için Aydın Merkezde bulunan minibüs garajına giderken otogar civarında sanığın çağırdığı, katılanın sanığın yanına gittiği, sanığın katılana, Sevgi Çiçekçilik isimli işyerinden 460 TL alacağı olduğunu, bunu alıp gelmesi halinde kendisine 20 TL vereceğini vâd ettiği, ancak işyeri sahibinin inanmayabileceğini bu nedenle katılandan Nokia X2 marka cep telefonunu istediği, inanmaması durumunda kendisinin numarasını işyeri sahibine söylemesini isteyip katılanı bu şekilde kandırarak cep telefonunu aldığı ve olay yerinden uzaklaştığı, katılanın babası olan katılan ...'ın şikayetçi olduğu, olaydan yaklaşık 1 yıl kadar sonra sanığın yakalandığı, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediği iddia olunmuştur.

2.Sanık aşamalarda alınan savunmalarında olayın katılanın anlattığı şekilde gerçekleştiğini beyanla atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

3.Sanığın ikrarı, katılan beyanları ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği kanaatine varılarak mahkumiyetine karar verilmiştir.

4.Bozma sonrası, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, uzlaşma görüşmelerinin olumsuz sonuçlandığı ve uzlaştırmanın sağlanamadığı, sanığın katılanın zararını gidermediği tespit edilmiştir.

5.Yapılan yargılama sonunda, tüm dosya kapsamından sanığın ve katılanın beyanlarında anlattıkları şekilde, sanığın hileli hareketler ile katılanın cep telefonunu aldığı ve ortadan kaybolduğu bu suretle onu dolandırarak haksız menfaat elde ettiği ve atılı dolandırıcılık suçunu işlediği kanaatine varılarak sanığın eylemine uyan TCK 157/1 md gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş ve temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR