Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/2525 K.2023/9494

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2014/1208 Esas, 2016/155 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca dört kez 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii; ele geçen nüfus cüzdanlarının aldatıcılık niteliğinin bulunmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin değerlendirilmediği, arama kararının usule uygun olmadığı, dört kez ceza verilmesinin suç ve cezada ölçülülük ilkesine aykırı olduğunu beyan ederek hükümleri temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 10.12.2011 tarihinde kolluk kuvvetlerinin şüphe üzerine durdurdukları 06 DM 720 plaka sayılı araç içerisinde kimliği belirlenen sanığın yapılan üst aramasında herhangi bir suç unsuruna rastlanılmamış, aracın sağ koltuk kısmıyla orta konsol arasına gizlenmiş 4 (dört) adet kimlik belgesi ele geçirilmesi üzerine başlatılan soruşturmada; alınan kriminal rapor uyarınca sahte olduğu tespit edilen kimlikler nedeniyle sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu dört kez işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanık savunmasında; nüfus cüzdanlarını düzenlemediğini, yolda bulduğunu, amacının polis merkezine teslim etmek olduğunu, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

3. Kriminal raporda, nüfus cüzdanlarının külliyen sahte oldukları ve aldatma kabiliyetini haiz oldukları tespit edilmiştir.

4. Mahkeme, 09.02.2016 tarihli celsede suça konu nüfus cüzdanlarını incelemiş, aldatma kabiliyetini haiz olduklarını tespit etmiştir.

5. Mahkemece sanığın üzerine atılı suçu dört kez işlediği kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

10.12.2011 tarihinde araçta yapılan aramada dört adet nüfus cüzdanının aynı anda ele geçmesinden ibaret eylemde, suça konu belgelerin değişik zamanlarda düzenlendiğine dair bir tespitin bulunmaması ve aynı anda birden fazla sahte belgenin ele geçmesi nedeniyle, sanık hakkında tek bir resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerektiği, ancak birden çok sahte belgenin düzenlenmesi ve kullanılması olgusunun 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında nazara alınabileceği gözetilmeden yazılı şekilde dört ayrı resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2014/1208 Esas, 2016/155 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,