Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/25305 K.2025/14441

Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2019 tarihli ve 2018/4 Esas, 2019/233 Karar sayılı kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın, kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan ...'e tebliğe çıkarıldığı ancak söz konusu tebliğ işleminin 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 20.11.2020 tarihli ve 2019/2 Esas, 2020/3 Karar sayılı kararında izah edilen yönteme uygun olmadığı belirlenmiştir.

Şöyle ki.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2 maddesi gereği gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsendiği, muhatabın bilinen en son adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebligat çıkarılması, bu şekilde çıkarılan tebligatın iade edilmesi ve MERNİS adresinin bilinen adresten farklı olması hâlinde bu kez aynı Kanun'un 21/2 maddesine göre MERNİS adresine “MERNİS” şerhi düşülerek tebligat çıkartılması gerektiği;

yapılan incelemede katılanın dava dosyasında bilinen en son adresi olan, bozma üzerine beyanının tespit olunduğu İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2018 tarihli ve 2018/21 Talimat sayılı duruşmasında beyan ettiği adrese tebligat çıkarılmadan, farklı bir adrese çıkarılan tebligatın iade edilmesi üzerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre MERNİS adresi esas alınarak tebliğ yoluna gidildiği,