Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/25349 K.2024/4997

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2012 tarihli ve 2012/569 Esas, 2012/781 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası ile 52 nci, 53 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2012 tarihli ve 2012/569 Esas, 2012/781 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 26.12.2016 tarihli ve 2014/16931 Esas, 2016/9812 Karar sayılı kararı ile, ... sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2019 tarihli ve 2017/83 Esas, 2019/785 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası ile 52 nci, 53 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba, önceki hükümde uygulanmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin son fıkrası uyarınca mükerrir olmasına rağmen tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; zararı karşılayacağını söylemesine karşın ceza verildiğine, katılanın zararını karşılamak istediğine, kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, evlenme vaadi ile sergilediği hileli davranışlar neticesinde katılandan menfaat temin etmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanığın aşamalardaki inkara yönelik savunmalarına dosya kapsamı itibarıyla itibar edilmemiştir.

3. Dosyanın uzlaştırmacıya tevdi edildiği, taraflar arasında ileri tarihli edim şartına bağlı olarak uzlaşmanın sağlandığı ancak sanığın belirlenen tarihte edimini ifa etmediği, yargılama sürecinde sanığın edimin ifası yönünden yeniden süre verilmesine yönelik müteaddit taleplerinin Mahkemece karşılandığı, karar celsesinde yinelenen talebinin Mahkemece, ... uzlaştırma işlemlerinin usulüne uygun yapıldığı, sanığın yargılama aşamalarında uzlaşmaya rağmen edimi yerine getirmediği gibi bu hususta mazeret üreterek yargılamanın sürüncemede bırakılmasına neden olduğu anlaşılmakla sanığa bu yönde yeniden mehil verilmesine yer olmadığına ... ilişkin ara kararı ile reddedildiği anlaşılmıştır.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, ... sanık hakkında adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek mahkumiyet kararları olmakla birlikte önceki hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sanığın aleyhine olarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasının mümkün görülmediği ... gerekçesi ile sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanmamıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun, 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek inceleme yapılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Sanık hakkında hapis ve adli para cezalarına hükmedildikten sonra, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hakkı bulunduğu belirlenerek tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığının tespit edilmesi gerekirken, dosyada uygulanma yeri bulunmayan 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin son fıkrası gereğince belirleme yapılması hukuka aykırı bulunmuş olup bu husus Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2019 tarihli ve 2017/83 Esas, 2019/785 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının üçüncü bendindeki "...nun 307/son maddesi uyarınca" ibaresinin çıkartılarak yerine, "1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2024 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden Başkan Vekili ...'ün 30.08.2024 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232 nci maddesinin beşinci fıkrasına istinaden düşülen işbu şerhin altı imzalanmıştır.