Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/25394 K.2025/6821

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Katılan ...'a Yönelik Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanığın Temyizi Yönünden; Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tatbik edilmesine rağmen yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle adli para cezası yönüyle teşdiden uygulama yapılarak hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan sırasıyla "120" ve "2.400" şeklindeki ibarelerin çıkarılması ile yerlerine sırasıyla "5" ve"100" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B.Katılan ...'e Yönelik Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanığın Temyizi Yönünden;

Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca kendisine uzlaştırma işlemlerini gerçekleştirmek üzere dosya tevdi edilen uzlaştırmacının öncelikle uzlaştırma teklifi yapılacak ilgililere telefon, telgraf, faks, elektronik posta gibi araçlardan yararlanılmak suretiyle uzlaştırma teklifi yapmak üzere çağrı yapması,

şayet belirtilen şekilde çağrı yapılamaz ise bu defa uzlaştırmacının ilgili savcılık nezdinde kurulmuş uzlaştırma bürosundan uzlaşma teklifi yapılmasını talep etmesi gerektiği, böyle bir taleple karşılaşan büronun da muhatabına ulaşamaması durumunda öncelikle muhatabın bilinen son adresine tebliğ yapması, tebligatın iade gelmesi durumunda bu defa muhatabın MERNİS adresinin tespitini yaparak tebligat zarfı üzerine söz konusu adresin MERNİS adresi olduğunu belirtmeden tebliğ yapması,

yine tebligatın iade gelmesi durumunda bu defa tebligat parçası üzerine adresin MERNİS adresi olduğu ve 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca işlem yapılması belirterek tebliğ yapması gerektiği cihetle,14.12.2017 tarihli uzlaştırma raporuna göre vefat eden katılan ...'ın mirasçıları olan mağdurların yurt dışında ikamet etmeleri nedeni ile uzlaştırma dosyasının iade edildiğinin anlaşılması karşısında,

sanık ile katılan ...'e usulüne uygun olarak uzlaşma tebligatları yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden vefat eden katılan ... mirasçıları olan mağdurların yurt dışında olmaları nedeniyle sanık ile katılan ...'e yönelik uzlaştırma prosedürünün işletilmeyerek usulsüz ve eksik yapılan uzlaştırma işlemine dayanarak ve uzlaşmanın gerçekleşmediği kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1. Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tatbik edilmesine rağmen yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle adli para cezası yönüyle teşdiden uygulama yapılarak hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

2.5271 sayılı CMK'nın 253/22. maddesi ve bu maddeye göre çıkarılan Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 38. maddesindeki“Uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri yargılama giderlerinden sayılır, ilgili ödenekten karşılanır. Uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, bu ücret ve giderler Devlet Hazinesi üzerinde bırakılır. Uzlaşmanın gerçekleşmemesi hâlinde uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri hakkında Kanunun yargılama giderlerine ilişkin hükümleri uygulanır." hükmü uyarınca,22.03.2016 tarihli hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi ve sanık lehine bozulması karşısında lehe bozma sonrası uzlaştırma gideri dışındaki diğer yargılama giderlerinin hukuka aykırı şekilde sanığa yükletilmesi,