Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/25426 K.2024/5978

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.11.2014 tarihli ve 2014/242 Esas ve 2014/659 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 3.990,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 23.10.2017 tarihli ve 2017/17576 Esas, 2017/20941 Karar sayılı ilâmıyla;

"24/03/2014 tarihli iddianamede, sanıkların olay tarihinde müştekiyi kullanmış olduğu cep telefonundan arayarak, kendilerini polis olarak tanıttıktan sonra haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıkların eyleminin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2017 tarihli ve 2017/940 Esas, 2017/575 Karar sayılı görevsizlik kararı ile dosya Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

4. Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesi, 02.03.2018 tarihli ve 2018/138 Esas, 2018/149 Karar sayılı Yetkisizlik kararı vererek dosyanın Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.05.2018 tarihli ve 2018/245 Esas, 2018/218 Karar sayılı karşı yetkisizlik kararı ile dosyanın Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderildiği, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 20/09/2018 tarihli ve 2018/8896 Esas, 2018/5923 Karar sayılı kararı ile Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin yetkisizlik kararı kaldırılmıştır.

5. Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2019

tarihli ve 2018/624 Esas, 2019/112 Karar sayılı kararı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyizi; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın cep telefonun aranarak "ben emniyet müdürlüğünden arıyorum, şu an iki polis evinizdeyiz, sakın eve gelmeyeceksin, senin adına 5 tane kredi kartı çıktı, kimliğini kaybettiniz mi?, Biz şu an oğlunuzla birlikte evinizdeyiz, oğlunuza 5.000,00 TL para bıraktık, siz hiç eve gelmeden 4.000,00 TL para bulun, dediğimiz Denizbank'a yatırın" dediği, katılanın da arkadaşlarından 2.450,00 TL ve 1.000 TL aldığı ve sanıkların talimatları doğrultusunda kartsız işlemle diğer sanık Mustafa Karabekiroğlu'nun kredi kartı hesabına önce 2.420,00 TL ve daha sonra aynı ATM'den aynı kredi kartına 1.000,00 TL yatırdığı, sanığın bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Mahkemesince sanık hakkında dolandırıcılık suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2019 tarihli ve 2018/624 Esas, 2019/112 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,