Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/25448 K.2025/13486

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Sanığın, katılan şirkette satış elamanı olarak görev yapmakta iken, yapmış olduğu satışlardan temin etmiş olduğu 24.000,00 Türk lirası parayı katılan şirkete devretmeyip, uhdesine geçirdiği iddia olunan olayda,

Dosya kapsamından, sanık hakkında katılana yönelik aynı eylemi nedeniyle Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen 04.07.2012 tarihli ve 2012/14711 soruşturma sayılı kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın bulunduğu anlaşıldığından; suç ve iddianame tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı Kanun'un 172/2. maddesindeki “kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra, yeni delil meydana çıkmadıkça aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz” hükmü dikkate alınarak, öncelikle anılan soruşturma dosyasının getirtilip incelenerek kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararların taraflara tebliğ edilip edilmediği,

verilen kararlara itiraz edilip edilmediği ve kararların kesinleşip kesinleşmediğinin belirlenmesi, kovuşturmaya yer olmadığı kararına itiraz edilmiş, itiraz mercii tarafından itirazın reddine karar verilmişse, 5271 sayılı Kanun'un 172/2. maddesi ve 173/6. maddesi uyarınca ilgili merciiden karar alınması, kovuşturmaya yer olmadığı kararına itiraz edilmemiş ve karar kesinleşmiş ise, 5271 sayılı Kanun'un 172/2. maddesine göre ne şekilde yeni bir delile dayanılarak dava açıldığı tespit edilerek,

kovuşturma şartının gerçekleşip gerçekleşmediğinin tartışılması sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,