Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/25532 K.2024/4406

Bozma üzerine sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

28.02.2019 tarihli bozma üzerine Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.09.2019 tarihli ve 2019/381 Esas, 2019/793 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; uzlaştırma prosedüründen yararlanmadığını, hakkında verilen hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ,tekrar uzlaşma hükümlerinden yararlanmak istediğini, katılanın zararını karşılamak istediğinine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, katılanı cep telefonundan arayarak kendisin... olarak tanıtarak Urfalı olduğunu, zirai aletler ürettiğini, internet sitesinden ulaştığını, Teknox 3 Ultra cihazı istediğini, Ankara'da kuyumcu tanıdığının olduğunu, bir elemanla cihazı o kuyumcuya gönderip gönderemeyeceğini sorduğu, katılanın kabul etmesi üzerine ertesi gün sabah katılanı tekrar arayarak ... isimli şahsın hesabına parayı yatırdığını, o kişinin parayı verip cihazı alacağını söylediği,

olay tarihinde ... ismiyle katılan ile anlaştıkları adreste buluştukları, katılana rentacar işi yaptığını, kendisinde de para olmadığını, Kızılay'da kuyumcudan para alıp vereceğini söyleyerek Kızılay'a gittikleri burada katılana beklemesini söyleyip bir kuyumcuya girdiği, buradan çıkarak katılan ile beraber bir iş merkezine gittikleri, burada bir koli bulduğu ve koliyi bantlamaya uğraştığı, yukarı çıkıp koli bandı ile bantlayıp geleyim diyerek katılandan teslim aldığı cihazı üst kata çıkardığı ve katılanın sanığa bir daha ulaşamadığı iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmasında, suçunu inkar etmiştir. 3. Katılanın, sanığı karakolda fotoğrafından teşhis etmesi üzerine sanığın kimliğinin tespit edildiği anlaşılmıştır. 4. Uzlaşma raporuna göre, taraflar arasında uzlaşma sağlanamamıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.09.2019 tarihli ve 2019/381 Esas, 2019/793 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,