Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/25677 K.2024/9967

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün yapılan ön incelemesi neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Somut olayda. Dairemizce UYAP kayıtları üzerinde yapılan incelemede, sanık hakkında mahkemece verilen 2012/1427 Esas, 2013/6 Karar sayılı hükümde tekerrüre esas alınan Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/166 Esas, 2010/251 Karar sayılı mahkumiyetinin, Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesi'nin 2016/9730 Esas sayılı ilamı ile "gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edilmemesi neticesi kesinleşmediği" gerekçesi ile 20.06.2016 tarihinde düzeltilerek onandığı,

yine sanık hakkında mahkemece verilen 2017/35 Esas, 2017/401 Karar sayılı hükümde tekerrüre esas alınan İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/369 Esas, 2011/397 Karar sayılı mahkumiyeti hakkında Adalet Bakanlığı'nın yaptığı kanun yararına bozma ihbarı üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 2019/5368 Esas sayılı ilamı ile gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun tebliğ edilmemesi sonucu kesinleşmediğinin tespit edildiği, bu nedenle bu kararların tekerrüre esas alınamayacağının anlaşıldığı, mahkemece, incelemeye konu 2018/330 Esas, 2019/794 Karar sayılı hükümde tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı,

ancak, sanığın adli sicil ve arşiv kaydında Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/328 Esas, 2011/258 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezasına mahkum edildiği, 20.03.2012 tarihinde kesinleştiği, ancak UYAP kayıtlarında uzlaştırma yoluna başvurulduğuna dair bir açıklık bulunmadığı anlaşıldığından.

Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/328 Esas, 2011/258 Karar sayılı kararı bakımından uzlaştırma yoluna başvurulup başvurulmadığı, tekerrüre esas alınıp alınmayacağı hususlarının araştırılmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.