Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/25865 K.2022/148

Sanığın, hükmün açıklandığı tarihte başka suçtan cezaevinde hükümlü olarak bulunması nedeniyle, Mahkemece hüküm tefhim edilirken hüküm fıkrasına "5271 sayılı CMK'nin 263/1. maddesi gereğince cezaevinde bulunan sanığın tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta dilekçe vererek kanun yoluna başvurabileceğinin" de yazılması ve bu hususun da tefhim edilmesi gerektiği halde, bu hususun hüküm fıkrasına yazılmamış ve tefhim edilmemiş olması sebebiyle, sanığın 13.06.2019 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabulü ile Mahkemenin 20.06.2019 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Gölhisar Cumhuriyet Başsavcılığının 31.12.2013 tarih ve 2013/615 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2014 tarihli, 2014/12 Esas ve 2014/114 Karar sayılı ilamı ile sanığın cezalandırılmasına dair hüküm kurulduğu,

hükmün temyizi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 11.12.2017 tarihli, 2017/26088 Esas ve 2017/26428 Karar sayılı ilamı ile uzlaştırma işlemleri için gereğinin yapılması gerekçesiyle bozulduğu ve bozma ilamı sonrasında Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2018 tarihli, 2018/103 Esas ve 2018/499 Karar sayılı ilamı ile de sanığın cezalandırılmasına dair hüküm kurulduğu,

bu hükmün temyiz edilmeden kesinleştiği, sanığın yargılamanın yenilenmesi talebi üzerine mahkemece duruşma açılarak yeniden yapılan yargılama sonucunda 09.05.2019 tarihinde Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2018 tarih, 2018/103 Esas ve 2018/499 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet hükmünün onaylanmasına karar verildiği ve bu hükmün sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.