Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/25905 K.2024/956

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akçakale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2014 tarihli ve 2013/562 Esas ve 2014/133 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 7.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Akçakale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2014 tarihli ve 2013/562 Esas ve 2014/133 Karar sayılı kararının, Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 30.05.2017 tarihli ve 2016/4893 Esas, 2017/12428 Karar sayılı ilâmıyla;

"14/03/2013 tarihli iddianamede, sanığın katılanı arayıp kendisini savcı olarak tanıtıp adına sahte plakalar çıkarıldığını bunu yapanları bulmaları için para yatırması gerektiğini söyleyip para istemek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında; eyleminin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Akçakale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.10.2017 tarihli ve 2017/260 Esas, 2017/174 Karar sayılı görevsizlik kararı ile dosya Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

4. Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesi, 23/03/2018 tarih, 2018/311 Esas ve 2018/348 sayılı Yetkisizlik kararı vererek dosyanın İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/06/2018 tarih, 2018/242 Esas ve 2018/321 sayılı karşı yetkisizlik kararı ile dosyanın Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderildiği, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 11/10/2018 tarih, 2018/10572 Esas ve 2018/7221 sayılı kararı ile Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin yetkisizlik kararı kaldırılmıştır.

5. Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2019 tarihli ve 2019/140 Esas, 2019/608 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 7.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyizi; eksik inceleme yapıldığını belirterek verilen cezanın temyiz edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Şüphelinin müştekiyi cep telefonundan arayıp kendisini Cumhuriyet Savcısı olarak tanıtarak müştekiye hitaben ''senin aracına iki tane sahte plaka takılmış, 28 tane sahte çıkarıldığı, sahte plakalar adına kullanılıyor'' dediğini, bunları yakalayabilmek için kendilerine yardımcı olmasını istedikleri, müştekinin ise bunu kabul ederek şüpheli ...'ın 9337342 nolu PTT hesabına toplamda 67.500 TL para yatırdığını, şüphelinin yatırılan parayı Akçakale PTT'sinden çektiği, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Mahkemesince sanık hakkında dolandırıcılık suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2019 tarihli ve 2019/140 Esas, 2019/608 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,