Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/25926 K.2024/5710

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine yapılan yargılamada, Çerkezköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 2 yıl hapis ve 600,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, tekerrüre esas alınan hükmün ortadan kalkmış olmasına rağmen, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi nedeniyle kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, olay tarihinden 2 gün önce şikayetçi ...'in personel olarak çalıştığı Casper yetkili servisine bilgisayarını tamir ettirmek üzere gittiği sırada, iş yerinde üzerinde şikayetçi ...'in isminin yazılı olduğu laptop çantasını gördüğü ve kendi bilgisayarını servise bırakarak iş yerinden ayrıldığı, daha sonra sanığın olay günü iş yerine gelerek, şikayetçi ...'e kendisini ...'in kardeşi olarak tanıtıp, hileli hareketlerle aldattığı adı geçenden şikayetçi ...'e ait laptopu alarak iş yerinden ayrıldığı ve akabinde söz konusu laptopu başka bir iş yerine satarak, haksız şekilde menfaat temin ettiği iddiası ile kamu davası açıldığı,

şikayetçi ...'in, sanığın taksitli ödeme teklifini kabul etmemesi nedeniyle uzlaştırma sağlanamadığı, müştekilerin beyanı, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanığın atılı suçu işlediğinin kabulü ile hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Uzlaştırma teklifinin yapıldığı tarih ile uzlaştırmanın sonuçsuz kaldığı tarih arasında zamanaşımı süresinin durduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir, ancak;

tekerrür uygulamasına esas alınan Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2010 tarihli ve 2010/282 Esas, 2010/447 Karar sayılı "dolandırıcılık" suçundan 10 ay hapis ve 2.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair hükmün uyarlama yargılaması sonunda 01.03.2017 tarihli ek karar ile ortadan kaldırılmasına karar verildiğinin ve adli sicil kaydına göre sanığın tekerrüre esas olabilecek başkaca mahkumiyetinin de bulunmadığının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çerkezköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2019 tarihli ve 2019/474 Esas, 2019/931 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının altıncı bendinden tekerrür uygulamasına ilişkin fıkranın tamamen çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,