Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/25952 K.2024/14407

Sanık hakkında katılan ...'e yönelik verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının itiraz yoluna tabi olduğu belirlenmiştir.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında katılan ...'e yönelik dolandırıcılık suçundan verilen mahkûmiyet kararının temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Katılan ...'e Yönelik Dolandırıcılık Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararına Karşı Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereği verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2009/13-12 sayılı Kararı ile aynı Kanun'un 231/12. maddesi gereği karar tarihi de gözetilerek itirazı kabil olup temyizinin mümkün bulunmadığı anlaşılmakla, dava dosyasının bu yönden incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II. Katılan ...'e Yönelik Dolandırıcılık Suçundan Verilen Mahkûmiyet Kararına Karşı Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşan uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

a) Hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesinde 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişiklik gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

b) Hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezasının ''kısmen veya tamamen'' infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği ihtarına hükümde yer verilmemiş olması,

c) 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin hak yoksunluğunun uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında kurulan hükümden,

adli para cezasının ödenmesine ilişkin B bendinin ikinci paragrafındaki "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği" ibaresi çıkartılarak yerine " ve ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'la değişik 106/3 üncü maddesi gereğince infazına" ibaresinin eklenmesi;

ve yine hüküm fıkrasının B bendinin dördüncü paragrafı sonuna gelmek üzere "5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirileceği hususunun ihtarına, (yapılmadı)" cümlesinin eklenmesi ayrıca sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkarılarak yerine "Hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,