Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/26167 K.2024/6195

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine, Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2019 tarihli ve 2018/530 Esas, 2019/466 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 4160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; eksik araştırma ve inceleme sonucu, somut ve kesin delile dayanmadan, sanık savunması değerlendirilmeden, alt sınırdan uzaklaşılarak verilen mahkumiyet hükmünün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 10.05.2012 tarihinde katılan ...'ı cep telefonundan arayan kişinin kendisini kolluk görevlisi olarak tanıtıp, katılanın örgütüne karıştığını söyleyip korkutarak, verilen kredi kartı hesaplarına para yatırması gerektiğine inandırıp sanık ... hesabına, şikayetçi ... hesabına ve hakkında beraat kararı verilen sanık ... hesabına toplam 30.000,00 TL yatırmasını sağlamak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiş, kendisine ait kredi kartını, borçların ötelenmesi için ...'a verdiğini, onunda Müslüm Eşiyok ve ...'e verdiğini, katılanın dolandırılması ile alakasının olmadığını savunmuştur.

3. Uzlaştırma işlemleri başarısız olmuştur.

4. Mahkemesince sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2019 tarihli ve 2018/530 Esas, 2019/466 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,