Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/26242 K.2025/14911

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın internet üzerinden verdiği iş ilanları üzerine ilanda verilen cep telefonu üzerinden mağdur tarafından aranarak iletişim sağlanması ve iş konusunda arayan mağdura SSK primi için 140 TL ödenmesi gerektiğini söyleyerek havale yolu ile 140 TL göndermesini sağladığı ancak daha sonra mağdurun sanığa ulaşamaması nedeniyle şikâyetçi olduğu, böylelikle sanığın mağdura yönelik bilişim sisteminin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen somut olayda;

sanığın yüklenen eylemleri gerçekleştirdiğini sabit gören Mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, yüklenen eylemlerin, Yargıtay CGK'nın 16.04.2013 tarihli ve 2012/15-1407 Esas ve 2013/140 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde öngörülen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 158/1-g maddesinde düzenlenen basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.