Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/26500 K.2025/14349

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu bozma üzerine verilen kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık hakkında 5809 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. 5809 sayılı Kanun'a Aykırılık Suçu Yönünden

6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un geçici 2. maddesi uyarınca, sanık hakkında doğrudan hükmedilen 1.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hüküm kesin nitelikte olduğundan, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma Suçu Yönünden; Sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,