Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/26543 K.2025/3417

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Bozma öncesi verilen sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından -lehe- temyiz edilen 11.02.2015 tarihli ilk hükümde sanık hakkında verilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a. maddesi uyarınca adli para cezası seçenek yaptırımına çevrildiği halde, bozmadan sonra kurulan hükümde 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün TCK'nin 52/2. maddesinin uygulandığı paragraftan sonra gelmek üzere ayrı bir paragraf olarak.