Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/26694 K.2025/12285

kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ...'in temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1-Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 30.05.2019 tarihli, 2019/21118 Esas ve 2019/6659 Karar sayılı bozma ilamı öncesinde verilen hükümde, 6000 TL adli para cezasının 20 eşit taksitte ödenmesine karar verildiği, hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle taksit sayısı itibarıyla kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeyerek, taksit yapılamasına yer olmadığının belirlenmesi suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326.maddesinin son fıkrasına aykırı davranılması,

2- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerekeceğinden, adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır bir cezayı içeren Elazığ 1.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21.08.2012 yerine getirme tarihli, 2002/339 Esas ve 2003/152 Karar sayılı ilamıyla hükmolunan 9 yıl 9 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Konya 5.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.05.2012 tarihli, 2011/575 Esas, 2012/1082 Karar sayılı 1 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin hükmün esas alınması,

Yasaya aykırı, sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

hüküm fıkrasından "taksit yapılmasına yer olmadığına " ibaresi çıkartılarak yerine "5320 sayılı Kanun’un 8. maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 326. maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek TCK'nun 52/4. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözetilerek TCK'nun 52/4. maddesi gereğince cezalarını takdiren birer ay ara ile 20 eşit taksitte ödemesine,

taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun'un 106/3 maddesine ilişkin 28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. Maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3.

Maddesi uyarınca işlem yapılacağının ihtar edilmesine" ibaresinin eklenmesi, hüküm fıkrasından "Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 17.05.2012 tarih ve 2011/575 E., 2012/1082 K. sayılı kararla verilen 1 yıl 3 ay hapis cezası nazara alındığında sanık hakkında TCK.nun 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ilişkin bölüm çıkartılarak,

yerine ''Sanığın, Elazığ 1.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21.08.2012 Tarihli, 2002/339 Esas ve 2003/152 Karar sayılı 9 yıl 9 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, TCK’nin 58/6-7. maddeleri uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi, aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek,