Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/26700 K.2024/2235

1.Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin sanığın temyizinin incelenmesinde; sanık hakkında katılana yönelik eylemi nedeniyle bedelsiz senedi kullanma suçundan Kahramanmaraş (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 24.02.2014 tarihli ve 2013/5 Esas, 2014/235 Karar sayılı kararıyla mahkûmiyet hükmü kurulduğu ve bu sanık yönünden hükmün temyiz edilmediği, diğer sanık ... yönünden ise sanığın kendisinin hükmü temyiz etmesi üzerine dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderildiği,

Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesince sanık ... yönünden inceleme yapılarak sanığın eyleminin nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarının düzenlendiği 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 204 üncü maddesinin birinci fıkrasına temas etme ihtimali nedeniyle delil takdirinin üst dereceli Ağır Ceza mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle bozma kararı verildiği, görevsizlik kararı üzerine Kahramanmaraş 5. Ağır Ceza Mahkemesince yeniden esasa kaydedilen yargılama dosyasına taraf olarak hakkındaki hükmü temyiz etmeyen ...'nin de kaydedildiği,

sanık ... ile birlikte hükmü temyiz etmeyen...hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından yeniden mahkûmiyet hükmü kurulduğu, sanık ...'nin hakkında yeniden kurulan ikinci hükmü ve sanık ...'nın ise bozma üzerine hakkındaki mahkûmiyet hükmünü temyiz ettikleri, sanık ... yönünden bozmadan önce kurulan hükmü temyiz etmediği göz ardı edilerek hakkında mahkûmiyet hükmü bozulan diğer sanık ... ile birlikte yargılamaya devamla ikinci kez mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmış ise de;

sanık ... hakkında daha önceden hüküm kurulduğu ve temyiz edilmediği için Mahkemece ikinci kez kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuken geçersiz olduğu ve temyizen incelenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

2. Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin sanığın temyizinin incelenmesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Temyizin kapsamına göre Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2012 tarihli ve 2012/3223 sayılı iddianamesiyle sanık ... hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 156 ncı maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle Kahramanmaraş Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. Kahramanmaraş (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 24.02.2014 tarihli ve 2013/5 Esas, 2014/235 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 156 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Anılan kararın sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 17.04.2018 tarihli ve 2016/2616 Esas, 2018/2677 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını oluşturma ihtimaline istinaden delil değerlendirmesinin üst dereceli ağır ceza mahkemesince yapılmasına işaret edilerek bozulduğu anlaşılmıştır.

4. Görevsizlik kararı üzerine Kahramanmaraş 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.07.2019 tarihli ve 2018/305 Esas, 2019/232 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 ay hapis ve 60,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 209 uncu maddesinin ikinci fıkrası delâletiyle aynı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Ancak 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı tutualarak netice cezanın 10 ay hapis cezası olarak infaz edilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nin temyizi; aleyhine karar verildiğinden hakkındaki hükmün bozulmasınına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın, sanık ...'nin işlettiği araç kiralama firmasından 22.06.2011 tarihinde iki günlüğüne araba kiraladığı, kira sözleşmesi ile birlikte teminat olarak sözleşme ekindeki bonoyu bedelsiz olarak imzalayarak sanığa teslim ettiği, iki gün sonra aracı teslim ettiği halde sanığın kasa anahtarının yanında olmadığı, arabanın da zararsız ziyansız teslim edildiğini belirterek bononun formalite olduğunu ve yırtacağını söyleyip bonoyu iade etmediği, iki gün sonra katılanın tekrar sanık ...'yi arayıp imzaladığı bonoyu istediği,

sanığın bonoyu yırttığını söylediği ancak yaklaşık 9 ay sonra bononun 68.000,00 TL olarak doldurularak ...'nin alacaklı gösterilmek suretiyle cebri icra yoluyla tahsile kalkışıldığı, hatta icra takibi sırasında Özkan'ın alacağını temyiz dışı sanık ...'a temlik ettiği, katılanın ise sanık ...'yi hiç tanımadığı anlaşılmıştır.

2. Bu olay nedeniyle yapılan yargılama neticesinde bedelsiz kalmış senedi kullanmak suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu, hükmün sadece sanıklardan... tarafından temyiz edildiği, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesince sanığın eyleminin bertakrip ele geçirilen bononun kullanılması şeklinde vuku bulduğu, sanık ...'nin (1) numaralı paragrafta izah edilen şekilde ele geçirdiği senedi yırtmayarak eniştesi olan diğer sanık ...'ye herhangi bir hukuki ilişki olmaksızın tahsil edilmek üzere verdiği, bu nedenle eylemin 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 204 üncü maddesinin birinci fıkrasına temas edeceği gerekçesiyle bozulduğu belirlenmiştir.

3. Sanık ... ise; katılandan bonoyu aldığını ve sanık ...'a bonoyu verdiğini inkâr etmiş, hukuki ilişkinin...ile katılan arasında olduğunu savunmuştur.

4. Ölen temyiz dışı sanık ... ilk beyanında; suça konu senedi alacağı nedeniyle açık adres ve kimlik bilgilerini gösteremediği ...'dan aldığını, ...'ın katılanın eşine borç para verip bu senedi katılandan aldığını duyduğunu, sonraki beyanında ise; katılana bizzat araç satarak araba bedeli mukabilinde bonoyu katılandan aldığını savunmuştur.

5. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde bonoyu icra takibine koyan Özkan'ın sanık ...'nin eniştesi olması,...ile... arasında herhangi bir hukuki ilişki bulunmaması, bono bedelinin 68.000,00 TL olarak yazılmak suretiyle hukuka aykırı şekilde icraya konulmak suretiyle tahsile kalkışılması, sanıkların kendi içinde ve birbirleriyle tenakuz arzeden savunmaları, katılan ile Özkan'ın bir tanışıklığının dahi bulunmaması hususları birlikte değerlendirilerek sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ... Yönünden Ön inceleme bölümünün (1) numaralı paragrafında izah edilen nedenlerle dosyanın bu sanık yönünden incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmiştir.

B. Sanık ... Yönünden

1. Gerekçeli karar başlığında 05.07.2012 olarak yanlış gösterilen suç tarihinin, suça konu bononun icra takibine konduğu 12.03.2012 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken netice cezanın 2 yıl 3 ay hapis cezası ve 60,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi yerine hatalı şekilde 3 ay hapis cezası ve 60,00 TL adli para cezası şeklinde yazılarak eksik cezaya hükmedilmesi hususu aleyhe temyiz bulunmadığından ve sanığın kazanılmış hakkı uyarınca bozmadan önceki ceza miktarı infaz edileceğinden sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının temyizen incelenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla dosyanın bu sanık yönünden incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B. Sanık ... Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilenkararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,