Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/27008 K.2021/8949

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın tekerrüre esas alınan Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 09.02.2010 tarih ve 2009/184 Esas ve 2010/79 Karar sayılı ilamına konu 765 sayılı TCK’nin 503/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun, 5237 sayılı TCK’nin 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçuna karşılık geldiği ve hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile değişik CMK’nin 253/1. maddesi uyarınca, 5237 sayılı TCK’nin 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamına alınması karşısında.

6763 sayılı Kanun’un 35. maddesi ile değişik CMK'nin 254. maddesi uyarınca aynı Kanun’un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemi yerine getirildikten sonra, söz konusu ilam esas alınarak TCK'nin 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sadece sanık tarafından yapılan temyiz sonucu lehe bozma sonrası yapılan yargılama ve uzlaştırma giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,