Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/27132 K.2023/6830

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2014 tarihli ve 2012/384 Esas, 2014/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a) Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca, 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b)Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca, 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2014 tarihli ve 2012/384 Esas, 2014/46 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 02.05.2019 tarihli ve 2017/10129 Esas, 2019/4644 Karar sayılı kararı ile "...eylemin, kamu kurumlarından olan Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil Büro Amirliği'nin maddi varlıklarından sayılan motorlu araç tescil belgesi kullanılmak suretiyle gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında,

5237 sayılı TCK'nun 158/1-d maddesinde öngörülen “kamu kurumunun vasıta olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu, resmi belgede sahtecilik suçunun da bu suçla bağlantılı olup yargılamanın birlikte yürütülmesi gerektiği gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla, yazılı şekilde hüküm kurulması..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2019 tarihli ve 2019/560 Esas, 2019/579 Karar sayılı kararı ile "...Mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen kamu kurumunun vasıta olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından yargılama yapılmak üzere dava dosyasının görevli Tarsus Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine..." karar verilmiştir.

4. Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.06.2020 tarihli ve 2019/306 Esas, 2020/154 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca, 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 52 nci, 53 üncü ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca, 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, fazla ceza tayinine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, şikayetçiye ait aracın muayene işlemini yaptıracağından bahisle, 02.08.2011 tarihinde araca ait kamu kurumlarından olan Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil Büro Amirliğinin maddi varlıklarından sayılan motorlu araç trafik belgesi ile 310,00 TL parasını aldığı, aradan uzunca bir süre geçmesine karşın aracın ruhsatını getirip iade etmemesi üzerine şikayetçinin 23.08.2011 tarihinde Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunduğu, şikayet üzerine sanığın aracını ruhsatını tahrif edilmiş vaziyette 17.10.2011 tarihinde tanık ... aracılığı ile şikayetçiye gönderdiği,

şikayet üzerine alınan kriminal raporda araç ruhsatının arkasında bulunan 2. Muayene bölümünde tahrifen değişiklikler yapıldığının tespit edildiği, bu surette sanığın resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği kabul edilmiştir.

2. Sanığın, aşamalarda çelişkili savunmalarda bulunduğu, soruşturma ve bozma öncesi kovuşturma aşamasında, suçlama ile bir ilgisinin bulunmadığını beyan etmiş iken bozma sonrası alınan savunmasında, bahse konu aracın muayenesini vefat eden babasının yaptırdığını, yaptırdıktan sonra belgeyi şikayetçiye verdiğini beyan ettiği belirlenmiştir.

3. Şikayetçi ... ile tanık E.K'nin iddiayı destekler nitelikte beyan/anlatımda bulundukları belirlenmiştir.

4. Suça konu belge ile ilgili olarak;

a)... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan 31.01.2012 tarihli ekspertiz raporuna göre;suça konu motorlu araç trafik belgesinin arka yüzündeki aracın "2." muayenesi bölümünde tahrifen değişiklikler yapıldığı ve aldatma niteliğinin bulunduğu,

b)Adalet Bakanlığı Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesinin 20.11.2013 tarihli ve 2013/90312/8889 sayılı raporuna göre; inceleme konusu belgede aracın 2. muayenesi bölümünde bulunan imza ve yazıların, ...'nin eli ürünü olduğu,

c)... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan 26.02.2020 tarihli uzmanlık raporuna göre; U 775388 Seri numaralı motorlu araç trafik belgesinin tecrübeli kişilerin dikkatini çekeceğinden belgenin bu kişilere karşı aldatma kabiliyetini haiz olmadığı, hüsnü niyetli kişilerin dikkatini çekmeyeceğinden belgenin bu kişilere karşı aldatma kabiliyetini haiz olduğunun bildirildiği,

Tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden haksız menfaatin elde edildiği "02.08.2011" ve resmi belgede sahtecilik suçu yönünden belgenin tanık E.K'ye verildiği "17.10.2011" tarihi olarak gösterilmesi gerekirken "19.10.2011" tarihi şeklinde yanlış yazılmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Mahkemenin gerekçesine olay ve olgular bölümünün (1) numaralı paragrafında yer verildiği üzere mahkûmiyet hükmünün kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.06.2020 tarihli ve 2019/306 Esas, 2020/154 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,