Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/27161 K.2025/7444

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun, 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.11.2010 tarihli ve 2010/7-191-227 saylı kararında vurgulandığı üzere; hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkeme tarafından sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nin 326 ve 5271 sayılı CMK'nin 307/2. maddeleri uyarınca zorunludur. Savunma hakkının sınırlandırılamayacağı ilkesine dayanan bu zorunluluk uyarınca, sanığa, bozmada belirtilen ve aleyhinde sonuç doğuracak olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki kanıtlarını sunma olanağı tanınmalıdır.

Dosyanın incelenmesinde,

1. Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2010 tarihli kararı ile hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine karar verildiği, kararın katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 18.11.2013 tarihli kararı ile kararın eksik inceleme gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, aynı Mahkemenin 22.04.2014 tarihli kararı ile sanığın savunması alınmadan duruşma davetiyesi ile yenilerek sanığın mahkumiyetine karar verildiği, kararı sanığın temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 14.11.2019 tarihli kararı ile uzlaşma nedeniyle bozulduğu,

yine sanığın savunması alınmadan sanığın mahkumiyetine karar verildiği, bozmaya uyulmasına karar verildiği halde, ilk bozmanın sanık aleyhine olması karşısında, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326/2. maddesine göre sanığın bozma ilamına karşı diyeceklerinin tespiti gerekirken, sanığa duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilmesi ile yetinilerek karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2. En aleyhe kabulle 23.02.2006 olması gereken suç tarihinin 15.08.2008 olarak hatalı yazılması, 3.5237 sayılı TCK'nin 155/2. maddesine göre hapis cezası yanında ayrıca adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,