Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/27257 K.2024/10248

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık, temyiz dilekçesinde zararın yarısını giderdiğini bildirmiş ise de, dosyada buna dair delil olmadığı gibi Mahkemece 27.03.2015 tarihli celsede zarar gidermesi için sanığa kesin süre verildiği, 18.06.2015 tarihli celsede sanığın, katılanın zararını giderdiğine ilişkin herhangi bir belge sunmadığının belirlendiği, 26.06.2015 tarihli celsede de sanığın zararı gidermediğini bildirdiği, bozma sonrası yargılamada da buna dair bir ödeme beyanı ve belgesi sunmadığı anlaşıldığından ve CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren Mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki etkin pişmanlık ve gerekçe yönünden bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.

TCK'nin 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j) ve (k), (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesinin gerektiği ve buna göre,

Mahkemece adli para cezası temel gün miktarının 100,00 TL takdir edildiği de dikkate alınarak, haksız menfaat miktarının 305,00 TL, haksız menfaatin iki katının 610,00 TL olduğu dikkate alınarak temel cezanın 7 gün olarak belirlenmesi gerekir iken, Mahkemece, 6 gün olarak belirlenmesi, kazanılmış hak nedeniyle sonuç para cezası değişmediğinden sonuca etkili görülmemiştir.