Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/27526 K.2023/8029

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2012 tarihli ve 2011/487 Esas, 2012/534 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına (3 kez)

b. Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci,52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 7300,00 TL ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına (1 kez)

karar verilmiştir.

2. İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2012 tarihli ve 2011/487 Esas, 2012/534 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 03.04.2017 tarihli ve 2017/14726 Esas, 2017/8526 Karar sayılı kararı ile :

" Sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümlerden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2020 tarihli ve 2017/194 Esas, 2020/30 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına ( 3 kez) karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... gerekçesiz olarak hükmü temyiz etmiştir. 2. Sanık ... müdafii tarafından, sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediği, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek hükümler temyiz edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'in katılan ...'ın çalıştırdığı oto kiralama iş yerine giderek... plakalı 2011 model Opel Corsa marka aracı, katılan ...'in iş yerine giderek de... plakalı 2011 model Renault Fulliance marka aracı dosyada mevcut oto kiralama sözleşmeleri ile ayrı ayrı kiraladığı daha sonra bu araçları diğer sanık ... ile birlikte, araçları icradan satın aldıklarını, bedelinin 54.000 TL olduğunu belirterek katılan ...'a sözlü olarak sattıkları, araçların devrinin mahkeme işlemleri bitince verileceğini taahhüt ettikleri, katılan ...'ın araçlar karşılığında sanıklara 36.500 TL para verdiği ve araçları teslim aldığı, bu suretle sanıkların üzerine atılı suçu işledikleri iddiasıyla sanıklar hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde; sanıkların savunmaları, katılanlar beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanıkların atılı suçu işledikleri kanaatine varılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar hakkında katılan ...'a karşı dolandırıcılık suçundan kurulan hükümler yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın yerinde görülmeye temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'e karşı dolandırıcılık suçundan kurulan hükümler yönünden

Sanık ...'in katılan ...'ın çalıştırdığı oto kiralama iş yerine giderek... plakalı 2011 model Opel Corsa marka aracı, katılan ...'in iş yerine giderek de... plakalı 2011 model Renault Fulliance marka aracı dosyada mevcut oto kiralama sözleşmeleri ile ayrı ayrı kiraladığı iddia olunan olaylarda; sanığın sahte kimlik kullanmadığının kendi kimlik bilgileriyle araçları kiraladığının anlaşılması karşısında; sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ve basit yargılama usulüne tabi olan güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında hataya düşülerek dolandırıcılık suçundan hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'e karşı dolandırıcılık suçundan kurulan hükümler yönünden

5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 26.12.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında sadece katılan ...'a karşı dolandırıcılık suçundan kamu davası açıldığı, katılanlar ... ve ...'a karşı dolandırıcılık suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında katılanlar ... ve ...'a karşı dolandırıcılık suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulması,

hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanıklar hakkında katılan ...'a karşı dolandırıcılık suçundan kurulan hükümler yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2020 tarihli ve 2017/194 Esas, 2020/30 Karar sayılı kararında sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar hakkında katılanlar ... ve ...'e karşı dolandırıcılık suçundan kurulan hükümler yönünden Gerekçe bölümünde (B ve C) bentlerinde açıklanan nedenlerle İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2020 tarihli ve 2017/194 Esas, 2020/30 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,