Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/28073 K.2026/2217

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılanın yatırdığı paranın sanığın hesabına aktarıldıktan sonra bu hesaba bloke konulması nedeniyle dolandırıcılık suçunun tamamlandığı göz ardı edilerek teşebbüs hükümlerinin tatbiki suretiyle eksik ceza tayin edildiği, ayrıca sanığın adli sicil kaydına göre Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/1112 Esas, 2006/452 Karar sayılı ve 18.05.2006 tarihinde kesinleşen ilamı tekerrüre esas olduğu hâlde inceleme konusu dosyada hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle TCK’nın 50/1-a maddesinin uygulandığı anlaşılmış ise de; bu hususlara yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.