Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/28162 K.2023/5375

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412

sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 25.03.2014 tarihli ve 2014/2739 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 ... maddeleri uyarınca Bursa Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2014 tarihli ve 2014/246 Esas, 2014/247 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci ve 62 nci maddelerinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü ve 58 ... maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 05.12.2017 tarihli ve 2017/24826 Esas, 2017/25802 Karar sayılı kararıyla suç vasfının kişinin kendisini kamu görevlisi olarak tanıtmak suretiyle dolandırıcılık eyleminin düzenlendiği 5237 sayılı Kanun'un 158 ... maddesinin birinci fıkrasının (l) bendine temas edip etmeyeceğinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesince değerlendirilmesi için görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.05.2019 tarihli ve 2018/84 Esas, 2019/200 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hakkında beraat kararı verilmesine, aksi halde lehe hükümlerin uygulanmasını istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanın 2011 yılında yaptırdığı kendisine ait ruhsatsız eve elektrik ve su aboneliği yaptıramadığı, suç tarihinde tanıştığı katılanın belediyede yıkım şefi olarak çalıştığını ve resmi yollardan yardımcı olabileceğini söyleyerek katılandan 1.100,00 TL para aldıktan sonra ortadan kaybolduğu, bunun üzerine katılanın şikayetçi olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanığın yakalandığında üzerinden katılanın verdiği tapu fotokopisinin çıktığı, suçunu ikrar ettiği ve katılan tarafından net bir şekilde teşhis edildiği belirlenmiştir.

3. Mahkemece uzlaştırmanın sağlanamaması üzerine sanığın ikrarı, tutanak, beyanlar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81 ... maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması hususunun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.05.2019 tarihli ve 2018/84 Esas, 2019/200 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle eleştirilen husus dışında hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,