Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/28227 K.2023/5938

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Temyizin kapsamına göre, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 19.06.2013 tarihli ve 2013/749 sayılı iddianamesiyle sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve iki suç açısından da 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle Antalya Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.09.2015 tarihli ve 2013/331 Esas, 2015/289 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında;

a. Nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 35.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizi; müvekkilinin suça konu çekleri birlikte iş yaptığı temyiz dışı sanık ...'in verdiğine, bu çekleri malzeme almak için katılana verirken sahte olduğunu bilmediğine, Mahkemenin ... ile arasında ticari ilişkinin ispat edilemediğine dair gerekçesinin gerçeğe aykırı olduğuna, zira ...'e mobilyalar nedeniyle para yolladığına ve ...'in de beyanlarının çelişkili olduğuna, çek üzerinde sanığa ait yazı ya da imzanın bulunmadığına, katılan....'in de ...i tanıdığına ve bu çeklerle ilişkisini bildiğine, asıl suçlu ... olduğu halde müvekkilinin mahkum olmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, keşidecisi Yıldırım Çorap İmalat Şirketi olan, 21.000,00 TL bedelli, kazıntı silinti yapılarak yazı ve rakamları yeniden oluşturulan, yasal unsurları haiz, TEB bankasına ait sahte çeki Ada Kart.... Şirketi adına hareket ettiğini belirterek 15.02.2012 tarihinde Antalya Yıldız Orman Ürünleri Şirketi yetkilisi katılan Hüsamettin Yıldız'a vererek mobilya malzemesi aldığı, katılanın suça konu çeki sanık ...'dan aldığını net bir şekilde ifade ettiği gibi bu hususta sattığı malzemelere ilişkin faturaları da ibraz ettiği, çekin tahsili için bankaya sunulması üzerine sahte üretildiği anlaşılmıştır.

2. Suça konu çekin tamamen sahte olarak üretildiği ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğu hem ekspertiz raporuyla hem de mahkeme gözlemiyle tespit edilmiştir.

3. Katılana çekin verilmesinden önce Ada Kart ....Şirketi adına ciro edildiği ve bu cironun hakkında aynı suçtan kamu davası açılıp beraat kararı verilen ...'a ait olmadığı Adli Tıp Kurumu raporuyla belirlenmiştir.

4. Sanık, savunmasında suça konu çeki ...'den aldığını belirtmesine rağmen bu hususta belge ve faturada ibraz edememiştir.

5. Temyiz dışı hakkında beraat kararı verilen ... ise suça konu çekin şirketi adına verildiği tarihte kalp ameliyatı olarak hastanede bulunduğunu ve sanık ...'e çek vermediğini beyan etmiştir.

6. Mahkemece sanık ...'in suça konu sahteleştirilmiş çeki bir şekilde ele geçirerek katılana aldığı mobilya malzeme karşılığında vermesi nedeniyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkûmiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suçların vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.09.2015 tarihli ve 2013/331 Esas, 2015/289 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,