Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/28633 K.2025/15485

... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2014/67 Esas, 2015/275 Karar sayılı kararının temyizi yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan zarar gören ve 25.04.2014 tarihli duruşmada katılan sıfatıyla kamu davasına kabulüne karar verilmekle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan ...'in yokluğunda verilen temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın, katılana tebliğine ilişkin işlemin 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 20.11.2020 tarihli ve 2019/2 Esas, 2020/3 Karar sayılı kararında izah edilen yönteme uygun olmadığı belirlenmiştir.

Buna göre. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2 maddesi gereği gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsendiği, muhatabın bilinen en son adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebligat çıkarılması,

bu şekilde çıkarılan tebligatın iade edilmesi ve MERNİS adresinin bilinen adresten farklı olması hâlinde bu kez aynı Kanun'un 21/2 maddesi uyarınca MERNİS adresine “MERNİS” şerhi düşülerek tebligat çıkartılması gerekirken katılanın dava dosyasında bilinen adresi esas alınarak gerekçeli kararın tebliği yoluna gidilmeksizin,

farklı bir adrese doğrudan MERNİS şerhiyle çıkarılan tebligat ile yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşıldığından inceleme konusu gerekçeli kararın adı geçen katılana usulüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ ve tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,