Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/2925 K.2024/3510

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kozan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 Tarihli ve 2016/72 Esas, 2016/323 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan 5237 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; herhangi bir neden belirtilmeden karar temyiz edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.19.12.2015 tarihinde kollukça yapılan kimlik kontrolü sırasında sanık ...'nin, görevli memurlara adını "..." olarak beyan edip, ...'ye ait üzerinde kendi fotoğrafı yapıştırılmak suretiyle tahrif edilmiş kimlik belgesini ibraz ettiği, şahıs hakkında bakaya kararı bulunması nedeniyle hakkında "yoklama kaçağı/bakaya yakalanma tutanağı" düzenlendiği, görevli memurların kimliğin sahte olabileceğinden şüphelenildiğinden sanığı parmak izi mukayesesine götüreceklerini söylemeleri üzerine sanığın ibraz etmiş olduğu kimliğin sahte olduğunu itiraf ettiğinin anlaşılması üzerine sanığın resmi belgede sahtecilik ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarını işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Sanık iddianame kapsamında anlatılan eylemi gerçekleştirdiğini ikrar etmiştir.

3. Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan 19.01.2016 tarihli uzmanlık raporuna göre; suça konu nüfus cüzdanında tahrifen fotoğraf değişikliği yapıldığı ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğunun rapor edildiği belirlenmiştir.

4. Mahkeme tarafından suça konu nüfus cüzdanı duruşmaya getirtilip, incelenmek suretiyle özellikleri tutanağa geçirilmiş, nüfus cüzdanının aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirlenmiştir.

5. Mahkemece, sanığın eyleminin resmi belgede sahtecilik ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.Ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde, tekerrüre esas alınan Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2009/266 Esas, 2010/1144 Karar sayılı kararının karar numarasının "2010/2244" olarak yanlış yazılması şeklindeki hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

B. Resmi Belgenin Düzenlenmesinde Yalan Beyan Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1.Sanığa yüklenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan dolayı kurulan hükümde, 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 23 üncü ve 24 üncü maddeleri ile düzenlenen 5271 sayılı Kanunun 250 ve 251 inci maddelerindeki "Seri Muhakeme Usulü” ve “Basit Yargılama Usulü"nün uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendi ile "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" şeklinde sınırlama getirilmiş ise de;

Hükümden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden.

02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli 2020/87 Esas ve 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2. Kabule göre de; a. Sanık hakkında kurulan hükümde, tekerrüre esas alınan Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2009/266 Esas, 2010/1144 Karar sayılı kararında karar numarasının "2010/2244" olarak yanlış yazılmış olması, b.237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesi zorunluluğu, Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR