Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/29258 K.2025/2302

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 30.04.2015 tarihli ve 2014/7281 Esas, 2015/9375 Karar sayılı bozma ilâmında suç vasfının 5237 sayılı TCK'nın 158/1-a maddesi kapsamında yer alan nitelikli dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarını taşıdığının belirtilmesi ve bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde sanıkların eylemlerinin bu madde kapsamında kaldığının kabulü ile uygulamanın bu suç vasfından yapılması karşısında gerekçeli karar başlığında suç vasfının "Kilitlenmek Suretiyle Muhafaza Altına Alınan Eşya Hakkında Hırsızlık, Kilitlenmek Suretiyle Muhafaza Altına Alınan Eşya Hakkında Hırsızlık" olarak belirtilmesi, mahallinde telafi edilebilir maddi hata olarak kabul edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar hakkında hükmolunan adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrileceğine karar verilmiş ise de adlî para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntemin, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3 maddesinde belirtildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 23.01.2018 tarihli ve 2017/12-463 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca da bu hususun infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.