Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/29339 K.2023/7550

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

...

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.11.2015 tarihli ve 2013/6 Esas, 2015/347 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kamu görevlileri ile ilişkisi olduğundan bahisle bir işin gördürüleceği vaadiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına;

sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 5237 sayılı Kanun'un 165 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık ...'nun eyleminin belirli bir kamu görevlisinden söz etmediği için basit dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığına ilişkindir. 2. Sanık ...'nun temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir. 3. Sanık ...'nun temyiz isteği; suç işleme kastının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın işletmesine ruhsat alamadığını bir şekilde öğrenen sanık ...'nun katılanla tanıştığı, abisinin milletvekili olduğunu, belediyede tanıdıklarının bulunduğunu, ruhsat alması için yardımcı olabileceğini söyleyerek katılandan belediyedeki görevlilere hediye etmek için 4 adet cep telefonu istediği, katılanın da bu isteği yerine getirerek cep telefonlarını sanığa verdiği, sonraki süreçte ise sanık ...'nun katılanı oyalamaya başladığı ve herhangi bir ruhsat getirmediği anlaşılmıştır.

2. Yapılan soruşturma kapsamında sanık ...'nun cep telefonlarından bir tanesini tanık H.K.'nin yetkilisi olduğu iş yerine sattığı tespit edilmiştir.

3. Sanık ... savunmasında; katılana ruhsat alması için yardımcı olduğunu ancak katılanın iddia ettiği şekilde cep telefonu almadığını beyan etmiştir.

4. Sanık ... savunmasında; babası ...'nun 4 adet cep telefonu getirerek satmasını istediğini, bu telefonları nüfus cüzdanının fotokopisini vererek ikinci el telefon alım satım işiyle uğraşan bir yere sattığını, suç ürünü olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

5. Tanıklar Y.O ve M.G katılanın iddialarını doğrular nitelikte beyanlarda bulunmuşlardır.

6. Cep telefonlarına ilişkin faturaların dosya kapsamında bulunduğu anlaşılmıştır

7. Mahkemece sanık ...'nun, kamu görevlileri ile ilişkisi olduğundan bahisle bir işin gördürüleceği vaadiyle dolandırıcılık suçunu, sanık ...'nun ise suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve Cumhuriyet savcısının diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan nitelikli dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için, failin, ismen söylemese bile kimden söz edildiğini karşı tarafın anlayacağı şekilde makamı, rütbesi, unvanı ve lakabını beyan etmesinin yanı sıra lakabını söylediği kamu görevlilerini tanıdığını, hatırının sayıldığını ve işini yaptırabileceğini belirterek mağduru kandırması gerektiği;

somut olayda ise, sanığın abisinin milletvekili olduğunu ve belediyeye tanıdıklarının olduğunu söyleyip katılandan iş yerine ruhsat alma vaadi ile haksız menfaat temin ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinde düzenlenen ve hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşmaya tabi dolandırıcılık suçundan cezalandırılması gerekirken,

şartları oluşmayan nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.11.2015 tarihli ve 2013/6 Esas, 2015/347 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu bakımından diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.