Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/29395 K.2023/8446

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/177 Esas, 2015/316 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve son cümlesi ile 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 41.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, suça konu eylemin ağırlığı, suç işleme kastının yoğunluğu, suçun işlenmesinde bankanın aracı olarak kullanılması ve zararın karşılanmamış olması değerlendirilmeksizin alt sınırdan ceza tayininin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen nazara alınacak nedenlerle eksik inceleme ve yanlış değerlendirmeye dayalı olarak verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, ne şekilde ve kimden temin ettiğine ilişkin bilgi ve belge sunamadığı suça konu, kriminal rapora göre tamamen sahte olarak düzenlenmiş ve aldatıcılık niteliği bulunan çek karşılığında katılan ...'nin yetkilisi olduğu şirketten menfaat temin ettiği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanığın savunması, çeki kendisine getirenlerin ...ve ... olduğuna, ...nin kendisinin kar ortağı olduğuna, ...'ın da onun ortağı olduğuna, ...'ın çeki kendisine getirerek ''Çeki cirola mal alalım. İşimize başlayalım" dediğine, kendisinin de çeki ciroladığına, ancak bahse konu çekin iddianameye konu çek olup olmadığını bilmediğine, cirolamışsa da çekin sahte olduğunu bilmeden ciroladığına, ayrıca bu çeki iddianamede belirtilen şikâyetçi firmaya verenin kendisi değil ...olduğuna ilişkindir.

3. Suça konu çek Mahkemece incelenerek kanuni şartları haiz olduğu konusunda gözlem yapılmıştır.

4. Yapılan yargılama neticesinde ... suç tarihinde... isimli şirketin yetkili temsilcisinin sanık olduğu, dolayısıyla sanık dışında şirketi temsilen çek düzenleme veya ciro etme yetkisi olan kimsenin olmadığı, zaten sanığın da çeki kendisinin ciroladığını kısmen ikrar ettiği, ciro silsilesinde sanığın imzasının kriminal raporla sabit olduğu, sanığın söz konusu çeki hangi ticari iş nedeni ile aldığını ispat edemediği, buna dair yazılı belge de sunmadığı, miktarı itibariyle 25.815,00 TL civarındaki çekin bir şirketin kayıtlarına girmesi için mal alışverişine veya ticari alışveriş olduğuna dair kayıtların olmasının gerektiği, sanığın bunu da ispat edemediğinden savunmalarına itibar edilmediği kabulü ile inceleme konusu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

5. Suça konu çekin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli, 2017/463 Esas ve 2018/20 Karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli, 2015/962 Esas ve 2018/16 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere, nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden, hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesiyle yapılan değişikliğin ve 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/177 Esas, 2015/316 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,