Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/29399 K.2026/1155

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, internet sitesinde 99 TL’ye takım elbise satışı için ilan yayınladığı, katılanın ilanda yazılı telefon numarasını aradığı ve sipariş verdiği, siparişinin kargo ile gönderileceğinin söylendiği, katılanın olay tarihinde siparişinin kargoya geldiğini öğrenmesi üzerine kargo şubesinden kendisine gönderilen kargoyu teslim aldığı, kargonun içerisinden takım elbise yerine 3 adet defolu ve yırtık pantolon çıkması üzerine şikayetçi olduğu, katılanın ödediği sipariş ve kargo bedelinin kargo tarafından sanığa ait hesaba aktarıldığı,

sanığın bu şekilde bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda; sanığın atılı eylemi işlediğini sabit gören mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiş, yüklenen eylemin, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.04.2013 tarihli 2012/15-1407 Esas; 2013/140 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere.

5237 sayılı TCK'nin 158/1-f maddesinde öngörülen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.