Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/29531 K.2024/3069

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2013 tarihli ve 2013/83 Esas, 2013/879 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 51 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2013 tarihli ve 2013/83 Esas, 2013/879 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 06.06.2017 tarihli ve 2017/9141 Esas, 2017/13436 Karar sayılı kararı ile 08/01/2013 tarihli iddianamede, sanığın katılanı cep telefonundan arayarak, kendisini polis olarak tanıtıp, dolandırdığının iddia edilmesi karşısında;

eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1 inci maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2020 tarihli ve 2018/898 Esas, 2020/178 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 51 inci maddesi ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 10 ay hapis 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, sanığın katılanı tanımadığını, atılı suçu işlemediğini belirterek hükmün bozulması talebi ile kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde sanık ... ve temyiz dışı sanık Hüseyin Girçek'in dolandırıcılık kastı altında kullanımlarında olduğu anlaşılan 0 536 ... .. .. nolu telefon ile katılana ait 0 536 ... .. .. nolu telefonu aradıkları, telefonu açan katılana içlerinden birisinin kendisini polis olarak tanıttığı, ona “Durmuş Bey, savcının hesapları boşaltılıyor, bir suç şebekesini takip ediyoruz, sizin banka hesaplarınızla da oynanıyor, siz gidin, bankadan o parayı da kredi kartında bulunan paranı da çek, ayrıca evinde ziynet eşyası varsa onları da bir kuyumcuda bozdur, kuyumcunun kartını alıp

kaybetme, bu paraları da Şanlıurfa Ziraat Bankasında hesabı bulunan ...'ün 359 ... ... .. nolu hesabına yatır, bu paraları daha sonra devlet muhasebesinden sana geri iade edilecek, parayı yatırdıktan sonra da evine git, biz evine ekip göndereceğiz, ekip seni alarak şubeye getirecek, paranı sana geri iade edeceğiz, tüm işlemlerin bitene kadar telefonu kapatma çünkü seni takip ediyorlar, telefonun da dinleniyor” dediği, sanıkların hileli sözleri ve yönlendirmeleriyle paniğe kapılan ve korkan katılanın telefonunu hiç kapatmadan... Ziraat Bankası'na giderek 7846 TL parayı sanık ... hesabına masrafı içinden kesilmek üzere yatırdığı, sanıkların bu şekilde katılandan haksız menfaat elde ettikleri ve atılı suçu işledikleri iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanık ... aşamalardaki savunmalarında, özetle, işyeri komşusu olan esnaf Hüseyin Girçek’in kendisine para geleceğini, bu nedenle hesap bilgilerini vermesini, karşılığında para vereceğini söylediği, Ziraat Bankasındaki hesabına gelen parayı kendisinin çektiğini ve işyeri komşusu Hüseyin Girçek’e verdiğini, karşılığında para almadığını beyanla atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de; dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanıkların hayatın olağan akışıyla örtüşmeyip maddi delillerle de desteklenmeyen soyut, kendilerini suçtan kurtarmaya matuf savunmalarına itibar olunmamış, atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine yapılan yargılamada, sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, taraflar edim miktarı konusunda anlaşamadıklarından uzlaşmanın sağlanamadığı yönünde rapor düzenlendiği, görülmüştür.

4. Sanık tarafından, katılanın zararının giderildiğine ilişkin dosyada herhangi bir bilgi veya belge bulunmamaktadır. Uzlaştırma sonrasında da katılan, 27.02.2019 tarihinde talimat yoluyla alınan ifadesinde sanığın zararı gidermediğini beyan etmiştir.

5. Mahkemece, yapılan yargılama sonunda tüm dosya kapsamından sanığın anlatılan şekilde hileli davranışlarla katılanı kandırarak dolandırma eyleminin TCK'nın 158/1-L maddesinde düzenlenen kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kuramlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık hükmünün suç tarihinde yürürlükte olmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı anlaşılmakla 5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2020 tarihli ve 2018/898 Esas, 2020/178 Karar sayılı kararında, iddia, sanık savunması, katılan beyanı, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin rapor ve tüm dosya kapsamı uyarınca sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiği belirlenmekle, sanık hakkında Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delilerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin veriler dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların düzeltilen husus dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2020 tarihli ve 2018/898 Esas, 2020/178 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,