Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/30295 K.2025/13248

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5237 sayılı Kanun'un 158/1. maddesinin (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde, adli para cezası belirlenirken, tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20-100,00 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması suretiyle tespit edilmesi gerektiği, 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f,

son bentleri gereğince doğrudan suçtan elde olunan haksız menfaat miktarı olan 2000 TL esas alınarak adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz nedeni bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği" şeklinde karar verilmiş ise de, 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.