Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/30505 K.2023/10158

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 Tarihli ve 2014/15 Esas, 2015/738 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında

1. Parada sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157, 35, 52, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, bu nedenle hakkında verilen hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, temyiz dışı sanıklarla birlikte hareket edip, katılandan küçükbaş alacaklarını söyleyerek katılanın yanına gittikleri, yapılan pazarlık sonucu katılana sahte paraları verdikleri, olay yerine kolluk görevlilerinin gelmesi ile hayvanları alamadan yakalandıkları, sahte para ile katılandan alım yapmak istedikleri iddiası ile kamu davası açılmış, sanık savunmalarında suçlamaları kabul etmemiş, ancak sanık ve temyiz dışı sanıkların aşamalardaki çelişkili beyanları, katılan ve tanık ifadeleri, paraların sahte olduğu ve aldatıcılık kabiliyetinin bulunduğuna dair T.C Merkez Bankası'nın raporu ve tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçları işlediği kabulü ile hakkında temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın, temyiz dışı sanıklarla birlikte hareket edip, katılandan küçükbaş alacaklarını söyleyerek katılanın yanına gittikleri, yapılan pazarlık sonucu katılana sahte paraları verdikleri, olay yerine kolluk görevlilerinin gelmesi ile hayvanları alamadan yakalandıkları olayda, eylemin sahte olduğunu bildiği parayı tedavüle koyma olduğu, özgülenmiş kastının sahte parayı piyasaya sürmeye yönelik bulunduğu, yerleşik içtihatlarımızın da bu yönde olduğu gözetilerek sanık hakkında yalnızca 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin üçüncü fıkrasına temas eden sahteliğini bilmeden kabul ettiği parayı sahteliğini bilerek tedavüle koyma suçundan hüküm kurulması gerekirken ayrıca dolandırıcılık suçundan da hüküm kurulması,

2. Kabule göre de;

a) Sahteliğini bilmeden kabul ettiği parayı sahteliğini bilerek tedavüle koyma suçundan dolayı kurulan hükümde, 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 23 üncü ve 24 üncü maddeleri ile düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 250 ve 251 inci maddelerindeki "Seri Muhakeme Usulü” ve “Basit Yargılama Usulü'nün uygulanmasıyla ilgili olarak,

7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendi ile "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" şeklinde sınırlama getirilmiş ise de; hükümden sonra,

16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden.

02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253 ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 Tarihli ve 2014/15 Esas, 2015/738 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,