Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/30528 K.2024/986

... ( özel belgede sahtecilik suçu bakımından)

SUÇLAR

Kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik HÜKÜMLER: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/167 Esas, 2016/72 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 5.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,

b) Özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, mahkeme hükmünün temyizen incelemesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'ın 20.10.2014 tarihinde araç kiralama işi yapan katılan ......'ın iş yerine gelip, aslı ele geçirilemeyen ... adına düzenlenmiş üzerinde sanığa ait fotoğraf bulunan sürücü belgesini ibraz ederek, 44 NU 611 plakalı aracı kiraladığı, ertesi gün araçta takılı GPS cihazının aracın Suriye'de olduğunu göstermesi üzerine katılanın sanığı cep telefonu ile aradığında sanığın önce telefonu açmadığı sonraki aramalarında ise aracı çaldırdığına dair mesaj atarak katılanı oyaladığı, araçta bulunan GPS vasıtasıyla aracı çalışmaz hale getiren katılanın aracı bulunduğu yerden 3. kişilerden teslim aldığı,

katılan ......'ın şikayeti ile başlatılan soruşturmada, sanığın başlangıçta aracı kiraladığı sırada aracı teslim etmemek niyetiyle kendisini başka biri olarak tanıtması, sahte sürücü belgesi ibraz ederek kamu kurum ve kuruluşlarını aracı kılarak katılanı hile ile aldatması nedenleriyle nitelikli dolandırıcılık, katılan ... adına araç kiralama sözleşmesi imzalamak suretiyle özel belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilmiştir.

2. Sanık ..., katılandan araç kiraladığını, sözleşme altındaki imzanın kendisine ait olduğunu beyan ederek suçu ikrar etmiştir.

3. Katılan ......, aşamalarda alınan beyanlarında, oto kiralama işi yaptığını, olay tarihinde iş yerine gelen ismini ... olarak tanıtan, bu isme ait sürücü belgesi ibraz eden sanığın araç kiraladığını, ancak aracın Suriye'de olduğunu tespit etmesi üzerine sanığa aradığını, sanığın telefonlarını açmayıp aracı çaldırdığını söylediği, aracı kilitlendiği yerden tanımadığı kişilerden teslim aldığını, yapılan fotoğraf teşhis işleminde sahte kimlik ile kendisinden araç kiralayan şahsın sanık ... olduğunu teşhis etmiştir.

4. Katılan ..., adına sahte sürücü belgesi düzenleyip araç kiralayanlardan şikâyetçi olduğunu, katılmak istediğini beyan etmiştir.

5. Suça konu katılan ...... ile sanık ... arasında yapılan 20.10.2014 tarihli araç kira sözleşmesi fotokopisi dosya arasına alınmıştır.

6. Mahkemece, sanığın, ... sahte kimliği ile araç kira sözleşmesi imzalamak suretiyle özel belgede sahtecilik ve en baştan itibaren aracı teslim etmeyerek menfaat temin etmek amacında olan sanığın sahte sürücü belgesi kullanmak, kendisini başka biri olarak tanıtmak gibi hileli davranışlarla katılanı aldatmak suretiyle kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan cezalandırılmasına ilişkin temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suçların vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak,

2 Sanık hakkında kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanığın tekerrüre esas alınan Besni Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2014 tarih ve 2013/169 Esas, 2014/59 karar sayılı kararının yapılan UYAP kontrolünde, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 19.01.2016 tarihli ve 2015/5344 Esas, 2016/671 Karar sayılı ilamı ile onanmak suretiyle kesinleştiği, suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı anlaşılmakla, sanığın adli sicil kaydında yer alan Gaziantep 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2014 tarih ve 2013/207 Esas, 2014/376 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiği hususu dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkralarından 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine '' sanık hakkında Gaziantep 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2014 tarih ve 2013/207 Esas, 2014/376 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla,

5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,