Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/30541 K.2025/15240

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre sanığın eylemlerinin, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16/04/2013 tarihli, 2012/15-1407 Esas ve 2013/140 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, 5237 sayılı TCK'nin 158/1-f maddesinde öngörülen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığının anlaşılması ve sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılandan birden fazla menfaat temin etmiş olması karşısında, sanık hakkında suç vasfında yanılgıya düşülerek ve zincirleme suç hükümleri uygulanmadan hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi hâlinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.