Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/30823 K.2024/1193

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 Tarihli ve 2015/286 Esas, 2016/51 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında

1. Özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 43, 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına

2. Kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasısının (d) bendi, 62, 52, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hakkında lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, ...'na ait olan ve kendisi tarafından kaybedilen nüfus cüzdanını bularak üzerine kendi fotoğrafını yapıştırıp, olay tarihinde katılan ... ve ...'un iş yerine giderek kendisi ... olarak tanıtıp, ...'un talep etmesi üzerine ... adına düzenlenmiş sahte kimliği gösterip 25.000,00 TL değerinde olan iskeleyi kiraladığı ve buna dair 04.04.2014tarihli kira sözleşmesi düzenlendiği ve bu sözleşmeyi ... olarak imzaladığı,

daha sonra kiraladığı bu iskelenin 250 m2 sini katılan ...'a yine kendisini ... olarak tanıtarak sattığı, kalan kısmı da belirlenemeyen kişilere sattığı, ayrıca bu sahte kimlik ile 31.07.2013 tarihinde [TELEFON] numaralı hatta ait abonelik sözleşmesini düzenlediği, sahte nüfus cüzdanı aslının ele geçirilemediği olayla ilgili olarak sanık hakkında üzerine atılı suçları işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı, sanığın savunmasında suçlamaları kabul ettiği, Mahkemece sanık savunması, tanık ve katılan beyanları ve tüm dosya kapsamı ile üzerine atılı suçları işlediği kabulü ile hakkında temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile düzeltilen husus dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/286 Esas, 2016/51 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;

Sanık hakkında uygulanan tekerrüre esas ilama konu 5237 sayılı Kanun'un 141 inci maddesindeki dolandırıcılık suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı, bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılarak,

Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2018 tarihli ek kararı ile uzlaşmanın sağlanması nedeni ile davanın düşmesine karar verildiği anlaşıldığından belirtilen hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında yer alan Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.01.2013 tarihinde kesinleşen 24.03.2011 tarihli ve 2010/442 Esas, 2011/198 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiş, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/286 Esas, 2016/51 Karar sayılı yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında 58 inci maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak,

yerine, " Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.01.2013 tarihinde kesinleşen 24.03.2011 tarihli ve 2010/442 Esas, 2011/198 Karar sayılı ilamına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nin 58/6-7. maddeleri uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,