Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/31067 K.2024/14996

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1.Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin son fıkrası uyarınca adli para cezası belirlenirken menfaat miktarının 200.00 TL olması karşısında 20 gün üzerinden adli para cezası belirlenmeye başlanıp arttırım ve indirimlerin bu miktar üzerinden belirlenmesi ile sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken doğrudan menfaat miktarı olan 200.00 TL' nin iki katı olan 400,00 TL belirlenerek bu miktar üzerinde adli para cezasının uygulanarak sonuç olarak fazla adli para cezası tayini;

2.Sanığın tekerrüre esas alınan Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/363 esas, 2008/77 karar sayılı ilamına konu TCK'nin 141/1 maddesindeki hırsızlık suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı ve mahkemesince düşme kararı verildiği cihetle, tekerrüre esas alınamayacağının ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Ortaca (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin hükümlünün kaçması suçundan 03.06.2010 tarihli ve 2009/672 Esas,

2010/588 Karar sayılı ilamının Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 28.11.2012 tarihli 2012/5860 E. 2012/ 13778 K. Sayılı ilamınca sanığın ikinci kez mükerrir bulunduğuna ilişkin saptamasının isabetli bulunmasına ilişkin hükmün onanarak 28.11.2012 de kesinleştiğinin ve tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

hüküm fıkrasında yer alan adli para cezasının belirlenmesine ilişkin " sanığa verilen adli para cezasının 400,00 Tl'ye yükseltilmesi ile 400,00 Tl Adli para cezası ile cezalandırılmasına ” ibarelerinin kaldırılarak yerine " sanığın elde ettiği menfaat miktarı dikkate alınarak 20 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanığın duruşmada ki mahkemeye saygılı tavrı lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek TCK’nun 62 maddesi gereği cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 16 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

TCK 52. mad. gereğince gün üzerinden tayin edilen para cezasının sanığın ekonomik durumu da göz önüne alınarak bir gün için 20 TL esas alınarak 320.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereği mahkemece belirlenen gün üzerinden hapse çevrilmesi hususunun infaz aşamasında gözetilmesine" ibarelerinin eklenmesi;

hüküm fıkrasında yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkarılarak yerine "Sanığın Ortaca (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 03.06.2010 tarihli ve 2009/672 Esas, 2010/588 Karar sayılı kararı ile verilen 6 ay hapis cezası sebebiyle hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

bu karar esas alınarak sanığa 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca ikinci defa mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nin 326/son ve 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddeleri gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun İNFAZ AŞAMASINDA GÖZETİLMESİNE,