Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/32035 K.2024/4704

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2016/48 Esas, 2016/182 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası,62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarınave mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ile cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmiştir.

2. Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarınave mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ile cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; nitelikli dolandırıcılık suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına; resmi belgede sahtecilik suçu yönünden ise davaya konu sürücü belge aslının dosyada bulunmaması sebebiyle iğfal kabiliyeti yönünden incelenmemesi sebebiyle hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın suç tarihinde temyiz dışı Mustafa ile birlikte katılan ...'ün işyerine giderek; kendisini ... olarak tanıtarak ... adına düzenlenmiş sahte sürücü belgesini ibraz ederek araç kiralama sözleşmesi ve düzenleyeni ... olan, 23.10.2014 vadeli, 14.10.2014 düzenleme tarihli, 2.550,00 TL bedelli bir bono düzenleyerek bir araç kiraladığı, sözleşme süresinin dolmasına rağmen aracın teslim edilmemesi üzerine ...'in sanık ...'yi aradığı, ...'nin araç ile kaza yaptığını, kendisinin dolandırıcı olduğunu belirterek aracın bulunduğu yeri söylemesi üzerine katılan ...'in aracını hasarlı şekilde alarak,

sanık aleyhinde sanıktan aldığı yukarıda özellikleri belirtilen bonoya binaen icra takibi başlatması üzerine temyiz dışı ...'ın borca itiraz etmesi üzerine sanığın sahte sürücü belgesi kullandığı da tespit edilmekle, eylemleri sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçu ile kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Sanık aşamalarda sahte sürücü belgesi kullandığını kabul etmiş, dolandırıcılık kastıyla hareket etmediğini savunmuştur. 3. Suça konu sahte bono ve araç kiralama sözleşmesi ile ilgili düzenlenen 19.10.2015 tarihli bilirkişi raporunda; inceleme konusu belgeler üzerindeki imzaların temyiz dışı ...'ın el ürünü olmadığı; bono üzerinde kefil hanesindeki imzaların temyiz dışı sanık ...'nın el ürünü olduğu, yazıların el ürünü olmadığı; bono ve araç kiralama sözleşmesi üzerindeki imzaların sanık ...'nin el ürünü olduğu, yazıların el ürünü olmadığı tespit edilmiştir.

4. Mahkeme tarafından tüm dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesinde; sanığın temyiz dışı ...'a ait sürücü belgesi ile ... ismi ve imzasıyla sahte olarak araç kiralama sözleşmesi ve bono imzaladığı, sanığın araç kiralarken, sahte ehliyet kullanması nedeniyle üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının d bendi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, zira; kamu kurum ve kuruluşuna ait sürücü belgesinin dolandırıcılık olayında kullanıldığı,

sanığın, ...'a ait sürücü belgesinin üzerine kendi fotoğrafını yapıştırarak kullandığını kabul ettiği, bilirkişi görüşüne göre sürücü belgesindeki sahteciliğin iğfal kabiliyetinin bulunduğunun da tespit edilmesi karşısında resmi belgede sahtecilik suçunun da tüm unsurları ile oluştuğu kabul edilmekle sanık hakkında temyize konu hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2016/48 Esas, 2016/182 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,