Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/32387 K.2024/6712

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2016/185 Esas, 2016/305 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 1. Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158 nci maddesinin birinci fıkrasının f-son bendi, 52, 53 üncü maddeleri uyarınca, 2 yıl 6 ay hapis ve 2300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, 2. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca, erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; mahkemece eksik inceleme ve araştırma neticesinde verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, mahkeme gerekçesinin dayanaktan yoksun olduğuna verilen mahkumiyet hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın evde bakım ücreti almak için annesi adına Harput Devlet Hastanesinden almış olduğu engelli sağlık kurulu raporu ile Yenişehir Sosyal Hizmetler Genel Müdürlüğüne müracatta bulunduğu, yapılan yazışma neticesinde sanığın annesine ait raporda engel oranı % 65 iken % 90 olarak değiştirildiğinin, ağır engelli bölümüne ise Evet yazılmak suretiyle tahrifat yapıldığının belirlendiği, sanığa sahte düzenlemiş olduğu bu rapor doğrultusunda 1.375,19 TL kurum tarafından ödeme yapıldığı, bu suretle sanığın resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia ve kabul edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın evde bakım ücreti almak için annesi adına Harput Devlet Hastanesinden almış olduğu engelli sağlık kurulu raporunda engel oranı % 65 iken % 90 olarak değiştirdiği, ağır engelli bölümüne ise Evet yazılmak suretiyle tahrifat yaptığı ve sahte düzenlemiş olduğu bu raporu kuruma sunarak menfaat temin ettiğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; gerçeğin kuşku yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, öncelikle belgede sahtecilik suçlarında aldatma niteliği bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğundan, suça konu belge aslının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması,

aldatıcı nitelikte olup olmadığının kararda tartışılması ve denetime olanak verecek şekilde dosya içinde bulundurulması ve suça konu raporun tahrif edilmemiş orijinal haliyle kuruma sunulması halinde kurum tarafından evde bakım aylığı bağlanıp bağlanmayacağının kurumdan sorularak tahrif edilmemiş orijinal rapor ile aylık bağlanabileceğinin belirtilmesi halinde dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmayacağı da gözetilerek toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2016/185 Esas, 2016/305 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,