KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/32500 E., 2024/9703 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Eylül 2024
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/315 E., 2016/181 K.
- Suç
- Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
1. Katılan ...'e Yönelik İşlenen Suça Dair Yapılan İncelemede;
Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,
2. Katılan ...'a Yönelik İşlenen Suça Dair Yapılan İncelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Gölbaşı (Ankara) Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/164 Esas ve 2007/151 Karar sayılı, 03.07.2007 tarihli ilamının hapis cezasından çevrili 600,00TL adli para cezası ile mahkûmiyete ilişkin olduğu anlaşıldığından, 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3/B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince kesin nitelikli bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/32500, K. 2024/9703, 9 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama