Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/32536 K.2024/634

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 01.03.2016 tarihli ve 2016/982 sayılı iddianamesiyle sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle İstanbul Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli ve 2016/90 Esas, 2016/176 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 62 nci, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 33.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü ve 62 nci maddelerinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir .

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık gerekçesiz olarak hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dosya kapsamında alınan rapora ve Mahkeme gözlemine göre sahte oluşturulmuş ve aldatma niteliği olan suça konu çekin sanık tarafından katılandan aldığı mallara karşılık verilmesi şeklindeki eylemler nedeniyle hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Katılan, sanığın kendisini ...smiyle tanıttığını iş yerine gidip geldiğini önceleri nakit parayla alışveriş yaptığını, en son aldığı mal karşılığında ise 13.500 TL bedelli çek verdiğini beyan etmiştir.

3. Alınan ekspertiz raporunda çekin fiziksel yolla tahrifata uğratıldığı, aldatma niteliği olduğu çekin arka yüzü 4. ciranta hanesindeki imzanın katılanın eli ürünü olduğu tespiti yapılmıştır.

4. Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, katılana borcu karşılığı bono verdiğini çek vermediğini, ... isimli şahsa müştekiden yaptığı alışverişe karşılık kefil olduğunu, söz konusu çeki ciro ederek imzaladığını beyan etmiştir.

5. 19.06.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre çek keşidecisi tarafından atılmış gibi gözüken ... Kimya Sanayi A.Ş yetkilisi ...'ın eli mahsülü olmadığı tespit edilmiştir.

6. Suça konu sahte çekin dosyada delil olarak saklanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

7. Mahkeme tarafından sanığın tevilli kabulü, müştekinin beyanı, bilirkişi raporu, Mahkeme gözlemi ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçları işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Nitelikli Dolandırıcılık Yönünden

1. Katılan ...'ın beyanlarından suça konu çekin kendisine 15.01.2012 tarihinde verildiğinin anlaşılması karşısında, gerekçeli karar başlığında 02.02.2012 olarak yanlış yazılan suç tarihinin 15.01.2012 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile düzeltilen husus dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2016/90 Esas, 2016/176 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;

5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca,

20,00-100,00 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini, dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Resmi Belgede Sahtecilik Yönünden

Şikayetçi Murat'ın beyanlarından suça konu çekin kendisine 15.01.2012 tarihinde verildiğinin anlaşılması karşısında, suç tarihinin 15.01.2012 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Nitelikli Dolandırıcılık Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2016/90 Esas, 2016/176 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının adli para cezası ile ilgili kısımların çıkartılarak yerine sırasıyla "1350 gün'', "1125 gün'' ve ''22.500 TL" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Resmi Belgede Sahtecilik Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2016/90 Esas, 2016/176 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,